bb’Luna, hayatın içindeki en küçük anlara bile yakından bakıp anı yaşama isteğinden doğdu.

Ruhun ışığını saklayan o sıcak, sade ve güçlü alan… İçimde yavaşça büyüyen sessiz bir dünya.

Kahve kokusuna karışan kitap sayfaları, defterin arasından kendiliğinden beliren çizgiler, gecenin içinden akıp geçen nefesin fark edildiği o ince mucizevi yıldız…

Her biri kendi zamanında, kendi ritminde içimde bir kapı araladı.

Bir fotoğrafın dokusunda, bir cümlenin duruşunda ya da bir çizginin akışında beliren o ışık;

anı görmeyi, duyguları ayrı ayrı hissetmeyi ve adlandırmayı, zihnin gürültüsünü hafifletmeyi öğretti bana.

Ay ışığının geceye verdiği sakin güç neyse, bb’Luna da o ışığın yeryüzündeki yankısıdır — yumuşak ama kararlı, sade ama derin.

Hepsi bu yolculuğun parçası;

bu dünyanın ruhunu taşıyan ince yapı taşları.

Hayatın küçük ama derin anlarını saklama isteği doğurdu bb’Luna’yı.

Burada fotoğraflar, çizimler ve kelimeler bir üretim değil;

bir meditasyon hâli, yüzleşme alanı, bir nefesi tüm berraklığıyla duyma pratiğidir.

Yavaşla.

Bak.

Hisset.

Çünkü burada duygular birbirine karışmaz; her his kendi rengini, kendi dokusunu bulur.

Burası hem içsel bir sığınak, hem de dış dünyayı estetik bir dille okumayı öğreten bir kapıdır.

Ay ışığı karanlığa nasıl yön veriyorsa, bb’Luna da hayatın küçük anlarında kendi ışığını arayanlara eşlik eder.

Benim hikâyem kadar, kendini duymaya çalışan herkesin hikâyesinin de bir parçasına dönüşür.

Hoş geldin.

Gökyüzüne bakan herkesin tanıdığı o ışıkta, birlikte yavaşlayalım; birlikte aydınlanalım.