19 yazı
John Strelecky’nin Dünyanın Kıyısındaki Kafe kitabı; “Neden buradayım?” sorusuyla hayatın içinde kaybolurken kendine dönmeyi anlatan sakin bir yolculuk.
Sessizliğin içinde olmak gürültüden kaçmak değil, kendine dönmektir. İç sessizliği fark etmenin, anda kalmanın ve gündelik hayatta huzur bulmanın yolları.
**Konfor Alanının Sınırlarında: Kendini Yeniden Keşfetmek**
Günlük hayatın yoğunluğu, bitmeyen sorumluluklar ve zihnin sürekli “bir sonraki adımda ne olacak?” telaşı… Modern dünyanın görünmez yükü çoğu zaman aşırı düşünme olarak karşımıza çıkıyor. Bu durum yal
Ay, gökyüzünün en sakin görünen ama en derin hareketlerinden birine sahip olan göksel rehberdir. Her döngüsü yaklaşık 29,5 gün sürer ve bu döngü hem doğada hem de iç dünyamızda fark edilir küçük değiş
Bazı geceler vardır; gökyüzü kapkaranlık görünür, ama bulutların ardında ay her zaman oradadır.
Günümüzün hızlı ritminde “daha fazlası” çoğu zaman başarıyla eş tutuluyor. Daha çok eşya, daha çok plan, daha çok hedef… Fakat tüm bu yoğunluk içerisinde en kıymetli olanı fark etmeden kaçırıyoruz: sa
Herkesin içinde, zaman zaman unuttuğu bir sessiz, sakin, huzur bulduğu bir alan var. Günün temposu arttıkça, düşünceler birbirini kovaladıkça ve duygular yoğunlaştıkça bu alana ulaşmak zorlaşabiliyor.
Güneş, yalnızca günü başlatan bir ışık kaynağı değil; doğadaki döngülerin, biyolojik ritimlerin ve yaşam temposunun ana belirleyicidir. Mevsimlerin değişimi, gün uzunlukları, uyanıklık ve dinlenme hal
Hobi, hayatın hız temposundan bir adım geri çekilip tamamen kendinle baş başa kaldığın özel alanlardan biridir. Bir hedefe ulaşmak için değil, sadece o anda, o histe kalmak için yapılır. Burada zamanı
Bazı yolculuklar vardır; bir varış noktası yoktur ama her adımı seni biraz daha “kendine” götürür. Kimlik arayışı da işte böyle bir yolculuk…
Bazen zihnin içinde, kimsenin duymadığı ince bir uğultu dolaşır. Biriken düşünceler, çözülmemiş duygular, yarım bırakılmış niyetler… Meditasyon, tam da bu uğultunun içinden kendine bir yol açar. Sessi
Gündelik hayatın telaşı, biriktirdiklerimizin ağırlığını çoğu zaman görünmez. Evimizin köşelerine gizlenen eşyalar, zihnimizin kıyısında bekleyen düşünceler ve kalbimizin ritmini bozan koşuşturmalar…
Hayatın hızını çoğu zaman biz belirleyemiyoruz; gündelik koşuşturma, beklentiler, sorumluluklar ve “yetişmeliyim” hissi bizi kendi ritmimizden uzaklaştırıyor. Böyle olunca da en temel soruyu unutuyoru
Farkındalık, çoğu zaman meditasyonla eş anlamlı gibi düşünülür; oysa meditasyon yalnızca başlangıçtır. Farkındalık, zihnin belirli bir pozisyonda tutulması değil, hayatın akışı içinde bilinçli bir dur
Sabahları çoğu zaman günün temposunu belirleyen bir maraton olarak görürüz. Alarmın sesi, yapılacaklar listesi, yetişmesi gereken işler… Daha gözümüzü tam açamadan zihnimiz çoktan koşmaya başlamıştır.
Hayatın içinde bazen öyle bir an geliyor ki, yaşadığın her şey durup tek bir soruda toplanıyor:
Yavaş yaşam, hayatın temposunu tamamen düşürmek ya da zamanı geri almak yerine, yaşamın ritmini bilinçli şekilde sadeleştirmek demektir. Bu felsefenin ana hedefi; anlık ihtiyaç ile alışkanlık arasında
Yeni Ay, gökyüzünde ışığının en az olduğu, ancak potansiyelin en yüksek olduğu evredir. Görünmez ama etkisi derinden hissedilen bu döngü; tamamlanmış bir sürecin ardından durup yön belirlemek, niyetle
